W 120 roku n.e. 9. legion rzymskiej armii
wkroczył na niepodbite tereny północnej Brytanii.
Słuch po nich zaginął.
Pięć tysięcy legionistów zniknęło wraz z cennym sztandarem.
DZIEWIĄTY LEGION >> www.napisy.jcom.pl <<
Zhańbiony porażką cesarz Hardian rozkazał wznieść potężny mur,
by na zawsze odciąć się od północnej Brytanii.
Mur wyznaczał kres cywilizacji.
20 LAT PÓŹNIEJ Rzymianie okupują płd. Brytanię
Marcus Flawiusz Aquila.
4. kohorta 2. legionu.
Nowy dowódca.
Lutoriusz Druisillus Salanator.
- Centurion. - A gdzie dowódca?
Wyjechał rano. Nie mógł się doczekać.
Plan służb oraz klucze do skrzyni z żołdem.
- Nie ma kwestora? - To zbyt mały garnizon.
Pewnie pan już poczuł. Mały problem z latrynami.
Zajmujemy się tym.
- Nieudolnie. - Jak do tej pory.
- Pierwszy raz pan dowodzi? - Tak.
Czemu Brytania?
Zapewne ma pan tu rodzinę?
Nie.
Fort jest w opłakanym stanie.
Należy temu zaradzić.
Tak jest.
Stań równo, żołnierzu!
Ty, do szeregu!
Nasz nowy dowódca, Marcus Flawiusz Aquila.
- Gdzie nowy dowódca? - Pewnie wypakowuje kodeks.
- Marcus Aquila jest pechowy. - Wiesz, kim był jego ojciec?
- Facetem, który stracił Orła. - I 5000 ludzi.
Dość nierozważne.
- Podobno sam wybrał to miejsce. - Ten grajdołek?
Służę już 23 lata. Potrafię poznać zły omen.
A on nim jest.
Mitro, panie światła, dopomóż mi.
Ojcze naszych ojców.
Pomóż mi prowadzić moich ludzi,
bym nie zhańbił mego legionu.
Pomóż mi przywrócić rodzinie honor.
Kopcie głęboko.
Od tego zależą wasze życia.
Atakuj ze złością!
Ponoć nie doszła dostawa zboża.
- Wyślijcie patrol. - Dzień zwłoki to tu niedużo.
Dla mnie to dużo. Wyślijcie patrol.
To zbyt niebezpieczne.
Jakiś druid wędruje po wioskach.
Nie wysyłałbym patrolu.
Żołnierze też muszą jeść.
Patrol!
Naprzód!
Lewa, prawa, lewa.
Zbudź, Lutoriusza.
- Słyszałeś? - Co?
Oby patrol wrócił cały.
- Widać niesłusznie cię budziłem. - Co słyszałeś?
Zapewne bydło.
Tam, słyszałeś?
Cholerna ciemnica.
Zbudzić żołnierzy?
Nie będą radzi, jeśli to tylko bydło.
Lepsi źli niż martwi. Zbudź ich.
Po cichu.
Tak jest.
Żołnierzu, zbudź się.
Cholerne hełmy.
Ruszać się.
Utrzymać pozycje!
Przynieś pochodnię.
Zostać na miejscach!
Utrzymać szyk.
Napierać!
Dobra robota, dowódco.
Idź w stronę słońca, bracie.
Jeszcze wielu zginie.
Wiadomo, co z patrolem?
Dowódco!
Bogowie ześlą nam zwycięstwo!
Na kolana, pomiocie zła.
Skradliście nam ziemie i zabiliście naszych synów.
Zbezcześciliście nasze córki.
Przeklinam was!
Nie zostawimy ich tak.
Zbierz 50 przy bramie.
Proszę pozwolić mi ich poprowadzić.
Ja ich wysłałem, więc i ja ich sprowadzę.
Mitro, panie światła, ojcze naszych ojców,
nie pozwól, by zły los dosięgnął mój legion.
Mitro, przyjmij me ofiary,
by zły los nie dosięgnął mego legionu.
Na mój rozkaz... uformujemy żółwia.
Gotowi? Otworzyć bramę!
Legionie, truchtem marsz.
Formować żółwia!
Naprzód!
Formować ochronny okrąg!
Utrzymać okrąg!
Zacieśnić!
Masz, uwolnij resztę.
Utrzymać okrąg!
Wycofać się! Uciekajcie.
Uciekać!
Gdzie jesteś, ojcze?
Ojcze...
Odpoczywaj.
Leż spokojnie.
Gdzie jestem?
Nadal w Brytanii. W Callevie.
W Callevie?
Medyk cię tu przysłał.
1000 km w wozie z osłem.
Ranny. To cud, że żyjesz.
Jestem twoim wujem, od strony ojca.
Nie najlepsze okoliczności, by się zapoznać,
ale będziemy mieć na to mnóstwo czasu.
Proszę się nie ruszać.
Musi odpoczywać.
Oby ten medykament ci pomógł.
Cuchnie niemiłosiernie. Jak jego pierd.
Moi ludzie. Co się z nimi stało?
Uratowali się.
Dzięki twojemu wyczynowi.
Odpoczywaj.
Marcusie.
Masz gościa.
Lutoriusz.
Dowódco.
- Żołnierze o ciebie pytają. - Co z nimi?
Ciekawi, jak się czuje ich dowódca.
- Masz jakieś wieści? - Tak, prosto z Rzymu.
Za utrzymanie fortu pod ogromnym naporem
4. kohorta z Gauls została odznaczona
pozłacanym laurem.
Na jej sztandarze będzie widniał pierwszy wieniec.
- Przekaż, że jestem dumny. - To nie wszystko.
Ty zostałeś nagrodzony
wojskową armillą za niezwykłą odwagę.
Oraz honorowym zwolnieniem.
Z powodu ran.
Cytat brzmi, "honor i wierność".
"Honor i wierność".
Chciałbym pogratulować jako pierwszy.
Miło, że przebył pan taki kawał drogi.
Dowódco.
Dziękuję.
Stephanosie,
zostaw go.
Na to nie ma leku.
Trzymajcie go.
Ostrożnie.
Uważajcie.
Przyłóż się!
Rozrywka.
Dawaj, karzełku!
Jaki był mój ojciec?
Twój ojciec?
Był wzorowym Rzymianinem.
I wszystkim, co za tym idzie.
Sztandar stracił wzorowy Rzymianin?
Nikt nie wie, jak go stracono.
Jeśli zginął broniąc go,
to umarł z honorem.
- A co jeśli było inaczej? - Co?
Co jeśli uciekł jak tchórz?
Walka na śmierć i życie.
To niewolnik.
Ich walki z gladiatorami nie są sprawiedliwe.
Walcz!
Odważny.
Da się zabić.
No walczże.
Spójrz tylko.
No dalej!
Walcz!
Walcz.
- Wstawaj. - Walcz.
Wstawaj i walcz!
Wstawaj i walcz.
Zabij go!
Wykończ go.
Zabij!
Oszczędź!
Dajcie mu żyć.
Unieście kciuki, głupcy.
"Oszczędź", wszyscy!
- Zabij go. - Oszczędź.
Kciuki do góry.
- Oszczędź. - No unieście je, głupcy!
Oszczędź!
Pozwól mu żyć.
Nie spodziewałem się tego.
Czemu go uratowałeś?
Stephanosie.
Stephanosie!
Jest zbyt stary, by służyć dwóm panom.
- Kupiłem ci niewolnika. - Nie potrzebuję.
Marcusie...
Nie powinieneś był mnie spytać?
Cóż, nie spytałem.
Niewolniku.
Nazywa się Esca.
Nie przydasz mi się.
- Nie prosiłem o kupno. - Mogłeś uciec.
Wuj by cię nie zatrzymał.
Ocaliłeś mi życie. Mam wobec ciebie dług honorowy.
Zrobiłem to, mimo twej woli.
Nie powinno się błagać o litość.
Zrobiłem to za ciebie. Bezinteresownie.
Jestem synem Brigantesa,
który nigdy nie złamał danego słowa.
Klnę się na sztylet ojca.
Gardzę twoimi wartościami i twoją osobą.
Jednak mnie ocaliłeś.
Dlatego muszę ci służyć.
Kto oglądał tę ranę?
- Medyk w forcie. - Pijany?
Straszna partanina.
Pewnie doskwierał ci ból?
1000 km w wozie z osłem. Omal nie zginął.
Trzeba otworzyć. Został kawałek metalu.
Lepiej otworzyć, skoro trzeba.
- Prawda? - Skończę, nim się obejrzysz.
Nikt nie ma lepszych noży.
Wina.
- Gotów? - Tak.
Możesz odejść.
- Nie, przytrzyma cię. - Wuj nie może?
Ja? Nie.
Nie znoszę widoku krwi.
Zwłaszcza lubianych osób.
Bądź silny.
Przytrzymaj go.
Oprzyj się na nim.
Bardziej!
Weź głęboki wdech i wypuść na mój znak.
Teraz.
Zawstydziłem się?
Dziękuję.
Widzę go.
Włócznia.
Odetnij mu drogę.
Lubili cię, z tego co pamiętam.
Oto mój bratanek, Marcus Flawiusz Aquila.
To Klaudiusz Marcellus, mój dobry znajomy
i szanowany legat 6. legionu.
Sparowałem z twoim wujem.
A to mówca, Servius Placydus.
Niezastąpiony członek mej załogi.
O, podano kolację.
Jajka i ryba.
Nie pędźcie tak.
Chciałem być żołnierzem,
jednak ojciec nalegał na politykę.
Spotkaliśmy się już? Kojarzę nazwisko.
Wątpię.
- W Klubie Mówców w Rzymie? - Byłem centurionem kohorty.
Już pamiętam.
Twój ojciec też służył w Orłach.
Dowodził 1. kohortą 9. legionu.
No tak, 9. legion.
Każdy Rzymianin o nim pamięta.
Ostatnimi czasy krążą o nim pogłoski.
Pogłoski!
Przepełniają Brytanię.
Ponoć widziano Orła.
Jakieś plemię czci go w świątyni,
na dalekiej północy.
W ich rękach stanowi potężną broń.
Ciekawe, dlaczego ktoś go im oddał.
Powinniśmy działać, jeśli to prawda.
Ale co na to Rzym?
Utrata Orła to utrata honoru, wszystkiego.
Rzym chciałby go odzyskać, ale polityka robi swoje.
Żaden senat nie poświęci tysięcy żyć
dla zhańbionego legionu.
Dość już próbowałem.
Można wysłać jednego.
Za Mur?
Rzymianin by tam nie przeżył.
- Ktoś próbował? - Nie.
Próba skończyłaby się porażką.
Skąd wiesz?
Jeden człowiek mógłby się ukryć.
Przemknąć niezauważonym.
- Zbyt duże ryzyko. - Prawda.
Wystarczy nam upokorzenie po stracie 9. legionu.
Nie zważaj na takich jak on.
Nie ma pojęcia o życiu legionistów.
Odkąd pamiętam,
chciałem być żołnierzem, jak ojciec.
Wiem o tym.
Wciąż widzę, jak odjeżdża.
Czuję dumę, która mnie przepełniała.
Mieć za ojca centuriona 1. kohorty 9. legionu...
Wyobrażasz sobie coś wspanialszego,
od bycia legionistą w służbie Rzymowi?
Odważnym i wiernym.
- Byłeś nim. - Za co?!
No za co?
Za honorowe zwolnienie?
Tak chciał los i bogowie.
Gdy zostałem centurionem,
spytali mnie, gdzie chcę służyć.
Od dawna znałem odpowiedź. "W Brytanii".
To tu ojciec stracił Orła.
Chciałem się okryć niewyobrażalną chwałą.
Wsławić jego nazwisko.
A teraz?
Słucham synalka polityka,
który sobie drwi z naszego nazwiska.
Nie będę tu gnił do końca mych dni
i wszystko rozpamiętywał.
Skoro służbą nie mogę przywrócić rodzinie honoru,
to odzyskam Orła.
Nie uda ci się.
Żaden Rzymianin nie przeżyje za Murem.
Wezmę Escę. Zna tamtejszy język.
- Escę? - A czemu nie?
To Bryt.
Może nie zza Muru, ale to wciąż Bryt.
Poderżnie ci gardło na osobności.
- Nie. - Skąd wiesz?
Dał mi słowo.
Dał ci słowo?
To niewolnik!
Jego słowa i czyny są wymuszone.
A na jego terenie...
Jeśli się mylę,
to zginę.
Niech tak będzie.
A wy dokąd?
Na północ.
Nie wiecie, że tutaj kończy się świat?
Otwórz bramę, żołnierzu.
Do zobaczenia w zaświatach, Rzymianinie.
Czyje to dzieło?
Podłych Wojowników.
Czasem... śni mi się,
że odnajduję tu ojca, żywego.
Że schował się w jakiejś kryjówce.
Dlatego tu jesteś?
- By odnaleźć ojca? - Nie.
My szukamy Orła.
Jak kawałek metalu może tyle znaczyć?
To nie kawałek metalu.
To symbol Rzymu.
Naszego honoru.
Naszych zwycięstw i osiągnięć.
Symbolizuje dokonania Rzymu.
Nie pojmiesz tego. Bo niby jak?
Mym ojcem był Cunoval.
Noszący Niebieską Tarczę Brigantesów.
Władca pięciuset włóczni.
7 lat temu podbiliście nas.
Wszczęliśmy bunt.
Straciłem ojca i dwóch braci.
Matkę także.
Ojciec zabił ją, nim weszli legioniści.
Wiedział, co by jej zrobili.
Uklęknęła i podciął jej gardło.
Tego też dokonał Rzym.
Góry.
- Dokąd teraz? - Dokąd chcesz.
Mogli zaginąć w którejkolwiek dolinie.
A są ich tysiące.
Możemy szukać miesiącami i niczego nie znaleźć.
Na północ.
Ja będę rozmawiał.
Jeśli odkryją, żeś Rzymianin, zabiją nas obu.
Nie oglądaj się.
Za tobą jest 3 Podłych Wojowników.
Ilu jest za mną?
Nikogo nie widzę.
Są tam.
Gotów?
Na przyszłość się nie wahaj.
Zostań tu.
Legion szedł na północ,
jednak tędy nie wracał.
- Musi wiedzieć więcej. - Nie wie.
- Spytaj jeszcze raz. - Nie.
Co robisz?
Dość tego!
Koniec gierek.
Koniec kłamstw.
Spytaj, dokąd udał się legion. No pytaj!
Rzymianie, którzy przyszli tu wiele lat temu,
dokąd się udali?
W wielkim lesie...
za śnieżnymi górami...
jest ktoś, kto wam to powie.
Zabij go.
No już!
Blizna od paska na podbródku. Taką robi rzymski hełm.
To legionista.
Dlaczego mnie szukacie?
Jak cię zwą?
Jak cię zwą?!
Zwą mnie Garen.
A nazywam się Lucius Kajusz Metellus.
1. kohorta 9. legionu.
Jak przetrwałeś tu tak długo?
Moje plemię to Selgovae.
Przygarnęli mnie.
Mam żonę i dwóch synów.
Teraz tu żyję.
Nie ufam mu.
- To dezerter. - Tego nie wiemy.
To Rzymianin.
Był nim, gdy uciekał.
Nie wiem, co rozkazał twój ojciec.
Wiem tylko...
że się nam należało.
Po co iść na północ?
Nie ma tu nic wartościowego.
Nie mogło im starczyć to, co mieli?
Co chwila szukali nowych zdobyczy,
terenów i wojen.
Co się wydarzyło?
Była jesień, gdy 9. legion
otrzymał rozkaz wymarszu na północ.
Najgorsza podróż od lat.
Szliśmy tygodniami, a po nich nie było śladu.
Nagle wyskoczyli z mgły.
Słyszeliśmy, jak wybijają naszych na tyłach.
Przestaliśmy szukać otwartego terenu
i stawiliśmy im czoła.
Przez te ostatnie dni w legionie...
bałem się jak nigdy.
Walczyliśmy oparci o siebie plecami.
Nie spaliśmy.
Sikaliśmy pod siebie.
Atakowali nas jak zwierzynę.
Tutaj doszło do rzezi.
Były tu wszystkie plemiona, lecz najgorszy...
był umalowany lud Fok.
Zmarłym ucinali stopy,
by ich dusze nie odeszły w zaświaty.
Głazy posłużyły im za ołtarze,
na których zabili oficerów.
Wyrwali im serca, gdy jeszcze żyli.
Słyszeliśmy, jak składają ich w ofierze.
A mój ojciec?
Co go spotkało?
Widziałem, jak był otoczony przez lud Fok.
Zginął w boju?
Zginął?!
Tego nie wiem.
Uciekłem przed jego końcem.
Jak wielu innych.
Ty tchórzu.
O nie...
Nie było cię tu.
Nie wiesz, jak to wyglądało.
- Kto ma Orła? - Mówią, że lud Fok.
Jak ich znajdę?
On wie.
To Brigantes.
Walczyli tutaj.
Wiedziałeś o tym miejscu, prawda?
Zmarnowaliśmy kilka tygodni na poszukiwania.
Twoje plemię zarżnęło ludzi mojego ojca jak psy.
Przybył tu zabijać!
Ukarać nas za bycie nieposłusznym Rzymowi.
Słyszałem o tym miejscu.
Dla mnie i mego ludu
- to miejsce bohaterów. - Jak śmiesz!
- Jesteś niewolnikiem! - Beze mnie byś zginął!
Ocaliłem ci nędzne życie!
Ktoś ty?
Esca.
Syn Cunovala.
Poległego wodza Brigantesów.
Z kim to rozmawiasz po rzymsku?
Z moim niewolnikiem.
Mówisz prawdę.
Ich bóg oznacza wszystkich taką samą blizną.
Ojciec chętnie go zobaczy. Będziesz moim gościem.
Musisz przytemperować mu język.
Pomożemy ci w tym.
Nie! Co oni robią?
Łowy się udały?
Tak, ojcze.
Tych dwoje też mam zjeść?
To mój gość, Esca.
Najstarszy syn Cunovala, poległego wodza Brigantesów.
A to jego niewolnik.
Rzymianin.
Ma imię?
Marcus Flawiusz Aquila.
Wielu Rzymian gościło w mej wiosce,
Marcusie Flawiuszu Aquilo.
Ale jeszcze żaden z głową na swoim miejscu.
Witamy cię, Esca - synu Cunovala.
Chodź zjeść z nami.
Esca, co się dzieje?
Jesteś moim niewolnikiem.
Odprowadźcie go.
Idzie rzymski niewolnik.
Rzymski. Dasz wiarę?
Po co tu jesteś?
Ruszyłem na północ, by wyzwolić się z Rzymu.
Moje serce goni za wolnością.
Oszukałem Rzymianina, by się tu znaleźć.
Ej, ty!
Nie patrz na nią!
Co się stało?
Patrzył na moją siostrę.
Rzymianie to dzikusy.
Widziałem, co robią jeńcom.
Nie można im ufać.
Uklęknij.
Na kolana!
No już!
Jeśli ci to ulży,
to go zabij.
Nie, jesteś moim gościem.
To twoja własność.
Dopóki mu ufasz,
dopóty będzie żył.
Jak nadarzy się okazja,
zabiję cię.
Wsłuchajcie się.
Słyszycie odgłos tętniącego serca?
Rozpalcie w sobie ogień. Pijcie.
Nadszedł czas świętowania.
Nasi mężczyźni stają się wojownikami.
Już czas.
Musimy działać.
Póki śpią.
Myślałem, że cię straciłem.
Szybko.
Nie ma czasu, chodź.
Musimy uciekać.
Zdrajca.
Skąd masz pierścień ojca?
Zabiłem go jak innych.
Tchórz błagał o życie na kolanach.
Co powiedział?
Uciekajmy.
- Wyjeżdżasz? - Tak.
Zabierzesz mnie?
Wracaj do rodziny.
Tata się wścieknie.
Przekaż mu,
gdy się obudzi,
że Esca przeprasza, ale musiał wyjechać.
Dopiero, jak wstanie.
Zabiją nas, jeśli ich obudzi.
- Nie będzie nas chronił. - Ufasz mi?
Nie zdradzi nas.
Wyjechali?
Wyjechali!
Ile dni do Muru?
Galopem 4 albo 5.
Nie dogonią nas pieszo.
Nie widziałeś, jak biegają.
Rozdzielić się.
Czemu nie mówisz, że jesteś ranny?
- To nic. - Masz ranną nogę.
- Usiądź. - Nie mamy czasu.
Wtedy w jaskini, co ten wódz powiedział?
Nie pora na to.
Nadciągają.
Są pół dnia za nami. Wiatr zawsze zwodzi.
Bez ogniska.
To zbyt ryzykowne.
Nie zjem tego.
Nie jestem dzikusem.
To umrzyj Rzymianinem.
Straciłeś dużo krwi.
Musisz mieć siłę.
Jedz.
Czas ruszać.
Pieszo mogą iść skrótami.
No ruszaj.
Musimy iść rzeką.
Wkrótce wróci ich dwa razy tyle.
Odpocznijmy.
- Nie możemy. - Musisz odpocząć!
Musisz odpocząć.
Nie dam rady iść.
Dasz, tylko odpocznij.
Weź Orła.
Wróć, jeśli znajdziesz konie.
Jeśli nie znajdziesz, idź na południe.
- Zawieź Orła do Rzymu. - Nie zostawię cię.
Nie zhańb mnie. Weź go.
Przeszedłem z tobą kawał drogi.
Nie zostawię cię teraz.
Rozkazuję ci go wziąć.
Przysiągłem na honor, że cię nie opuszczę.
Jeśli mam odejść,
uczyń mnie wolnym.
Oddaj mi wolność.
Jesteś wolny.
Przyjacielu.
- Weź go. - Nie.
Wrócę tu.
Legion, stać.
Legioniści twego ojca.
Myliłeś się.
Martwy może żyć.
Wstydziłem się to mówić.
Widziałem śmierć twego ojca.
Nieważne, co ci powiedzą,
nie był on tchórzem.
Nie padł przed nikim.
Widziałem na własne oczy.
To on jako ostatni trzymał Orła.
Co rozkazujesz?
Uczciliście jego pamięć.
Nie musicie tego robić.
Porzucając twego ojca...
porzuciłem siebie.
Rozkazy.
Przygotować się do obrony Orła.
Tak kończą zdrajcy własnego ludu.
Do miecza!
Pamiętajmy o mężach, którzy walczyli w imię honoru.
O Rzymianach i Brytach.
O naszych ojcach.
Ojcowie.
Bracia.
Synowie.
Odejdźcie w pokoju i z honorem.
Zaznajcie spokoju.
Niech wasze dusze poszybują do nieba.
wraz z Orłem 9. legionu.
To za ojca.
Drogi chłopcze...
Rzym ci winszuje.
Przywróciłeś rodzinie dobre imię.
Senat odtworzy 9. legion.
Może w nagrodę zostaniesz jego dowódcą.
- Jak tego dokonałeś? - Mając tylko niewolnika.
Nie jest niewolnikiem.
O honorze i wolności
wie więcej niż wy kiedykolwiek pojmiecie.
Co teraz?
Ty mi powiedz.
reżyseria
scenariusz
na podstawie powieści
Popełnił: d3s0l4ti0n
Skorekcił: bakman
DZIEWIĄTY LEGION
>> www.napisy.jcom.pl << >> Come to the dark side <<
zdjęcia
muzyka